De eerste regionale crossen dit weekend. Enkele High Performance Runningteam-atleten stonden aan de start in Zwijnaarde.
Bij de junioren startte Joris Keppens mee met de beste masters. Hij gaf een goeie indruk en ging lang mee. Pas in de laatste ronde zag hij 2 masters weglopen maar zijn eerste plaats bij de junioren kwam nooit in het gevaar. Hij had aan de meet 1 minuut voorsprong op de volgende junior. De eerste individuele overwinning van het jaar is een feit.

Bij de senioren een pak meer atleten van het team. Na een eerste ronde waar het pak samen bleef begonnen zich groepjes te vormen. Jonas Sergooris ging mee in de eerste groep waaruit Abdelhadi El Hachimi te sterk bleek. Iets verder liep Steven De Loose een verstandige wedstrijd, van kortbij gevolgd door Tom Van Hooste en Pieterjan De Bosscher. Jonas bleek in de laatste ronde nog niet sterk genoeg om het podium te halen, doch een mooie 4e plaats in dit veld. Steven De Loose finishte als 7e, gevolgd door Tom Van Hooste 8e die in de sprint nog net Pieterjan De Bosscher 9e voorbleef...

Volgende week staat de crosscup in Mol op het programma.

Met de Relays is gisteren het jaarlijkse startschot van de Crosscup gegeven. Zowat 900 teams verdeeld over de verschillende categorieën zorgden voor een spectaculaire middag in een warme nazomerdag.
Relays dat betekend een aflossing met 3 teams waarbij de afstand steeds langer wordt. De eerste atleet van High Performance Running Team in actie was Arne Agten bij de scholieren jongens nam hij de 2e afstand voor zijn rekening. Voor hem was dit niet meer dan een opwarmertje.

Zoals steeds op een crosscup liepen de seniores voor de juniores. Bij de dames geen Xenia Luxem of Lindsey De Grande jammer genoeg.

Bij de mannen kregen we heel wat teamleden in actie bij verschillende clubs. Laurens Schockaert was de beste starter al moest hij naar het einde toe nog wat plaatsen prijs geven wat normaal is gezien zijn huidige conditie. Davy De Schryver zat hem op de hielen en ook OEH was dichtbij. Nog iets verder zagen we Toon De Bruyne een knappe wedstrijd lopen. Als 2e lopers kregen we Tim Luyckx in actie. Hij ging hard tekeer in de eerste ronde en moest dat nadien bekopen. Zo kon Pieterjan De Bosscher nog dicht komen.Jonas Sergooris kwam in actie met een B-team van OEH. hij kwam van achteruit maar liep een goed ingedeeld wedstrijd en rukte mooi op naar voor. Ook Joris Keppens kwam in actie. Hij kon zijn plaats goed verdedigen en kijkt uit naar zijn eerste individuele cross. Als laatste loper mocht Pieter Desmet met de grote kanonnen mee vertrekken. Pieter had eerder aangegeven nog niet in grote conditie te zijn maar toonde vechtlust en talent en knokte zich samen met Atelaw Bekele naar voor. De eerste plaats leek naar DCLA te gaan maar een explosieve Dame Tasame sprintte hen nog voorbij. Pieter werd 4e na EA met Lander Tijtgat. Vooraf werd veel verwacht van Dieter Vanstreels. Hij kwam echter nooit aansluiten bij een grote groep en moest een eenzame wedstrijd lopen. Zijn team finishte uiteindelijk als 9e. Tom Van Hooste deed zijn duit in het zakje voor de geblesseerde Jeroen D'hoedt en finishte als 16e. Kort daarachter liep Steven De Loose goed maar zeker nog niet op zijn niveau van deze zomer.

Na de seniores was het nog de beurt aan de juniores. Bij de dames kwamen onze kersverse atleten uit VMOL in actie. De startloopster Goele Truyers zette Esther Schouten in een zetel. Esther liep een ijzersterke wedstrijd. Luid aangemoedigd door de andere teamleden gaf ze tweelingzus Aria Schouten de stok met ruime voorsprong. Aria startte zeker niet te gek maar deelde de wedstrijd goed in en kon nog versnellen wanneer de nr 2 dichterbij kwam. De overwinning gaf ze echter niet meer uit handen en zo mochten onze dames op het hoogste trapje de leiderstrui in ontvangst nemen.

Bij de mannen startte het trio van AVLO met ambitie. Nochtans geen sinecure met 2 eerstejaars. Jonas Van Loocke mistte de start maar knokte zich toch terug richting top 10. Vinnie Van Puyvelde toonde nadien dat ook hij goed op weg is om de stap naar de juniores moeiteloos te maken. Hij knokte zich richting de top 5. Philip Cortvriendt was de laatste loper. Philip is een talent maar mist nog dat tikje vechterslust. Het zand bleek niet zijn vriend en dus moest Philip ontgoocheld nog enkele plaatsen prijsgeven.  Zij werden uiteindelijk 9e.

Zo de eerste cross was niet op alle vlak een succes maar zowel het team als de atleten kunnen er de eerste lessen uit trekken. Veel tijd hebben ze echter niet want voor sommigen staat met Zwijnaerde volgende week al een eerste individuele wedstrijd op het programma. De Crosscup in Mol vindt plaats op 6 November.

Bekijk de foto's hier.
Bekijk uitslagen hier

High Performance Running Team begint een beetje in mineur aan het 2e levensjaar. Vaandeldrager Jeroen D'hoedt kwam vandaag met het slechte nieuws dat hij de seizoensopener van de Crosscup moet laten schieten. Heel erg jammer natuurlijk maar in een pré-olympisch jaar kan men zich geen risico's veroorloven en dus doet Jeroen het nog enkele weken rustig aan.

De rest van het team lijkt klaar voor de start van de crosscup. Zondag gaan bijna alle lopers aan de start staan in gent voor de Crosscup-Relays. We zullen te zien zijn in de kleuren van VMOL - OEH - AVLO - OLSE en DUFF.
De atleten staan nog lang niet op scherp maar zijn wel ambitieus en gefocust op die eerste wedstrijd. Vandaag legden de atleten een lactaattest af met inspanningsfysioloog Dr. Jan Olbrecht. Op resultaten is het natuurlijk nog even wachten maar het eerste zicht toont dat enkele atleten klaar zijn zichzelf of hun resultaten van de voorbije jaren te overtreffen.

Niet alleen de atleten maar ook de rest van het team werkt verder aan de groei van High Performance Running Team. We willen rustig verder groeien dit jaar en zeker geen overhaaste dingen doen. De atleten en hun resultaten blijft de belangrijkste peiler in onze werking.

De 29-jarige Merksemse Xenia Luxem beseft beter dan wie ook dat ambitie
en talent in de sport moeilijk te combineren is met eerst hogere studies en nu
een verantwoordelijke job. Toch heeft ze de moed om na een stevige dagtaak de loopschoenen aan te trekken en alweer die vele kilometers af te malen.
Xenia Luxem wil alles doen om haar sportdroom te verwezenlijken.
"Twee jaar geleden heh ik met mijn trainer Dirk De Maesschalk gekozen om volop voor de marathon te gaan" zegt de gedreven Luxem, die in 2008 en 2009 de Antwerp Ten Miles won. "De Olympische Spelen zijn het doel én de droom. Als het even kan liefst volgend jaar al Londen, maar ik heb nog tijd om ook de Spelen van 2016 en zelfs 2020 te ambiëren."

De atletiekcarriére van de energieke Xenia Luxem begon al op zevenjarige leeftijd toen ze zich aansloot bij Olse Merksem. 'Al snel bleek dat ik wel wat looptalent had en op twaalf jaar moest ik de keuze maken tussen hordenlopen en de lange afstanden", zegt Luxem. "We opteerden voor de lange afstand en via 800 en 1.500 meter ging het al snel richting 3.000 meter. In de jongerenreeksen haalde ik meermaals het podium op de nationale kampioenschappen en ik werd ook geselecteerd voor buitenlandse wedstrijden. Dat waren allemaal zeer mooie momenten. Eén van de hoogtepunten was een bronzen medaille op de 3.000 meter tijdens de Jeugd
Olympische Spelen in 1999 in Denemarken. In de winter richtte ik me op de veldcrossen want ik doe niets liever dan in de modder ploeteren."

"In België heerst geen topsportklimaat"
Als junior ging Luxem studeren in Leuven. Ze koos niet meteen voor de gemakkelijkste richting. Omdat toegepaste wiskunde haar interesseerde ging ze resoluut voor ingenieur. "Ik dacht dat ik de studies en het lopen perfect
kon combineren, maar dat heb ik wel overschat Toen ben ik tot het besef gekomen dat er in België niet echt een topsportklimaat heerst", zegt Luxem. "Hoewel ik dagelijks bleef trainen, was het onvermijdelijk om een stapje terug te zetten. Tijdens mijn studieperiode hield ik het vooral bij regionale wedstrijden."
Ook na de studies koos Luxem niet meteen voor de eenvoudigste oplossing: ze werd ingenieur bij Aquafin. "Een job die ik zeer graag doe, maar waar wel wat stress komt bij kijken" zegt ze, "Het is goed om na zo'n dag het hoofd leeg te maken en ongestoord te kunnen lopen. Maar het blijft vermoeiend om de strakke timing te halen en nooit ergens tijd te verliezen. Ik besef maar al te goed dat het met deze intensiteit heel moeilijk is om nog beter te worden."
Door haar trainingsijver kon Luxem na de studies toch weer aansluiting vinden bij de nationale toploopsters. Twee jaar geleden ging ze met Dirk De Maesschalk - een toptrainer die ook Tom Van Hooste onder zijn
hoede heeft - werken en werd er besloten om alles op de marathon te zetten. Maar haar grote winterliefde, de veldcross, laat ze niet vallen.

"Ik wil zowat alles doen, ik hou van afwisseling"
lacht Luxem. "Vorig jaar eindigde ik na Veerie Dejaeghere en Sigrid Vanden
Bempt derde in de eindstand van de CrossCup. Die crossen vormen een mooie aanvulling op de trainingen voor de marathon." ' Toen we besloten om voor de marathon te gaan, speelden uiteraard de Olympische Spelen in het achterhoofd. In de zwaarste maand voor de marathon train ik tussen de 170 en 200 kilometer per week. Vorig jaar liep ik tijdens de marathon van Rotterdam 2u39,
dit jaar haalde ik 2u35.45. De internationale limiet voor de Spelen is vastgelegd op 2u37. Volgens die criteria mag ik dus naar Londen, maar het BOIC vraagt 2u28 en dat is wel heel streng. Het BOIC liet nog maar zeer recent haar criteria weten. Wel wat laat, want heel veel kansen om de limiet te halen krijg je niet. Je loopt tenslotte geen vier marathons per jaar En om een marathon op een goede manier voor te bereiden heb je toch drie maanden nodig,"

"Ik kan zelfs de Spelen van 2020 ambiëren"
Testen hebben uitgewezen dat Luxem die 2u28 moet aankunnen, maar heel veel tijd rest er natuurlijk niet meer "Waarschijnlijk loop ik in april opnieuw de marathon van Rotterdam. Het parkoers is me daar ondertussen vertrouwd en dat is toch belangrijk. Ikhoop echt om nog Londen 2012 te halen. Lukt het niet, dan geef ik de moed absoluut niet op. Deze discipline kun je zeker tot je
38ste beoefenen. Er resten me dus nog negen jaar: ik kan zelfs nog de Spelen van 2020 ambiëren", lacht Luxem.
De ambities van Luxem reiken hoog. Het blijft voor haar een constante zoektocht naar een goed evenwicht tussen de job en de intensieve trainingen.
"Een financiële mecenas vinden en daardoor halftijds kunnen gaan werken zou natuurlijk ideaal zijn, zegt Luxem. "Ik krijg wel subsidies van Topsport  Antwerpen, maar met stages, kiné-bezoeken en dergelijke wordt al veel, zo niet alles, opgesoupeerd, ik wil er alles aan doen om mijn sportdroom te verwezenlijken en hou alle opties open om de perfecte combinatie te vinden."
Er komen dus belangrijke maanden aan voor Luxem, maar door een blessure kampt ze momenteel wel met een trainingsachterstand, "Nochtans ben ik helemaal niet blessuregevoelig", stelt ze, "Enkele maanden geleden begon ik - waarschijnlijk door een combinatie van te weinig tijd en te veel te trainen - met
een verkorting van de kuitspieren te sukkelen. Op een bepaald moment kon ik beide voeten nog amper op en neer bewegen. Stretchen op de kuitspieren was de boodschap, maar door de blokkage van de voeten liep ik ook een achillespeesontsteking op.

""Janmer genoeg heeft deze blessure heel wat tijd nodig om te herstellen".
Om de conditie op peil te houden deed ik aan fiets,- en zwemtrainingen. Op die manier werden dan weer andere spieren aangesproken en dat kan me later zeker van pas komen." "Ondertussen is er gelukkig beterschap: de kuitspieren zijn alweer enkele centimeter langer en ik ben de trainingen aan het opbouwen. Het wordt stilaan tijd om weer aan
honderd procent te kunnen trainen. Einde oktober staat in Gent immers alweer de eerste CrossCup van het nieuwe seizoen op het programma."
Werner THIJS
HO ANTWERPEN SPORT september 2011

Terwijl hier iedereen uitkijkt naar het begin van het winterseizoen gingen we eens kijken hoe het met Wout Vandegaer is na 2 maand aan de overkant van het water in Charlotte (USA).

Hoe verloopt de aanpassing met de Amerikaanse levensstijl?

Alles valt hier op zijn pootjes. In het begin was het vrij hectisch want we moesten alles opnieuw regelen: een appartement zoeken, een auto kopen, werk- en studievergunning in orde brengen, water, electriciteit en vooral internetcontracten afsluiten. Nathalie en ik hadden die praktische kant toch een beetje onderschat.  Alles is hier groter dan bij ons. Ook zijn de meeste winkels 7/7 open. De grotere supermarkten zijn zelfs 24/24 open. Echt zot!

Kan je al wat trainingen afwerken?

Sinds onze aankomst in de US heb ik toch al ruim 550 kilometer gedraaid. De eerste 3 weken had ik relatieve rust, daarna werd er gradueel meer volume gedraaid. Sinds 2 weken ben ik aan de ‘echte’ voorbereiding begonnen voor volgende zomer. Ik merk week na week vooruitgang. Met regelmatig weken boven de 110 kilometer willen Dirk, Tim en ik een betere basis leggen dan vorige winter. We weten allemaal wat er toen misgelopen is.

Wat mis je in de US?

Natuurlijk mis ik de wekelijkse afspraak in het Bospark of de Clinge. Ik zal nog minstens 2 winters moeten wachten om daar te kunnen trainen. Ik train weer helemaal alleen – net zoals de periode voor het HPRT. De coaches en de support staff weten heel goed waarmee ze bezig zijn. De atletengroep heeft veel potentieel en er zijn enkele interessante nieuwe namen bij. Ik verwacht mooie prestaties deze winter. Dat had ik graag zelf live meegemaakt. Ook vind ik het jammer dat ik Lindsey en Joris moeilijker kan ondersteunen in deze periode. Ik hoop dat de groep regelmatig naar hen uitreikt. Bel hen eens of stuur een mailtje.

Wat zijn de leuke kanten aan het verblijf daar?

Ik kom natuurlijk op plekken waar ik anders nooit zou terechtkomen. Zo heb ik al enkele leuke looproutes verkend. Op een 15` rijden is er een bijzonder leuk trail om tempotrainingen op te doen. Mijn 2mmol trainingen gaan daar – met gebrek aan een looppartner – met de iPod echt lekker! Vorig weekend zaten we aan zee in South Carolina en deed ik een lange duurloop langs Ocean`s Boulevard.

Hoe verloopt de combinatie met het werk?

Het feit dat ik (ruim) 100K per week gemiddeld wil draaien deze winter zorgt ervoor dat ik goed moet plannen. De Amerikaanse stijl van werken is er een van veel uren draaien. Ik als Europeaan kan het me ‘permiteren’ om ‘maar’ 50 uur per week te draaien. Weken van 60-80 uur zijn geen uitzonderingen hier bij mij op het werk. Dat zal waarschijnlijk de grootste uitdaging zijn dit jaar. Waar een wil is, is een weg zeker? Zo train ik voor de zon opkomt en vaak ook eens bij zonsondergang.

Wat zijn de doelen voor volgend jaar?

De 800m heb ik een beetje uit het hoofd gezet. De focus was afgelopen seizoen al wat minder en die vervaagt verder. Ik ben realistisch genoeg om te beseffen dat mijn lichamelijke grens waarschijnlijk rond de 1`48 hoog ligt. Daar op jagen wil ik niet doen voor de ‘paar` jaar die ik nog heb om me te verbeteren. De enige doelen die ik me wil stellen zijn degelijke tijden op de mijl en 2 mijl en een super 1500m. De ambitie is om beter te doen dan de 3`42-3`43 die ik dit seizoen had moeten lopen.

Wout, we bedanken u om even tijd voor ons vrij te maken! We vergeten je niet, nog veel succes daar en tot gauw!